بحران جاری درپاکستان پیامد استراتژی های نادرست مقامات این کشور است که درگذشته اتخاذ گردیده است سیاست های اشتباه نظام سیاسی این کشور درقبال همسایه اش یعنی افغانستان در راستای این هدف که با بحرانی ساختن اوضاع سیاسی، اجتماعی وامنیتی افغانستان، می توان به منافع خود دست یافت، غافل ازاین که چاه کن قبل ازهرکس خود درچاه است ، چشم انداز ودورنمای سیاست های پاکستان سرابی بیش نبود.
سران سرمست ازقدرت درپاکستان تصورنمی کردند آتشی راکه درافغانستان شعله ورمی کنند روزی دامن خود شان را خواهد گرفت.اکنون اوضاع سیاسی واجتماعی دراین کشور به گونه ای است که ازیک طرف بنیادگراهاخواستاربراندازی نظام سیاسی ودر دست گرفتن قدرت در این کشورهستند وازسوی دیگرکشمکش ومنازعه برسرتصاحب قدرت میان احزاب سیاسی دراین کشورجریان دارد.
درچنین اوضاع بحرانی پرویزمشرف به این امید که باهمپیمان شدن باخانم بی نظیربوتومی تواند براوضاع آشفته وشکننده ی این کشورفایق خواهدآمد،خود، زمینه رفع محدودیت ازبوتورا فراهم ساخت.اما این خانم تازه ازتبعید برگشته نه تنهاگره گشای حکومت مشرف نگردید بلکه باحضورخود درپاکستان عرصه رابرمشرف تنگ کرده است ودرتلاش است اول قدرت مشرف را محدودساخته وآنگاه درپی تصاحب قدرت برآید.
درشرایط کنونی بسیار به نفع این کشور خواهد بود که به استمرارحاکمیت مشرف بیندیشد نه سقوط آن چون قدرت اصلی درپاکستان در دست نظامیان است، ومشرف به عنوان یک فرد نظامی بهتر می تواند با بحران دست وپنجه نرم کند، تا بوتو ویافرد دیگری که چنین قدرتی را در اختیارندارند. چون بنیادگرایی افراطی درپاکستان به شدت رشد یافته است وحاکمیت غیرمقتدرتوان مقابله با آن رانخواهد داشت.
